Thursday, October 25, 2007

October 25 Chosen


Mijn probleem is niet dat ik geen doorzetter ben. Het is gewoon dat ik elk moment alles opnieuw in vraag stel. (80)
Bij het ouder worden groeit dat wat men het beste onderhoudt aan, de rest floreert, stagneert en sterft af. Mijn innerlijk wordt terug de chaos van weleer en zal zo blijven omdat ik zo mezelf ben.
De rechtlijnige exclusiviteit van opsommingen en reglementen vlei ik als een parallelle wereld tegen me aan, deze koesterend als de reling tussen mezelf en de afgrond die "buitenaf" heet. (89)

My problem isn’t that I am not a go-getter. It is just that I question everything time and again. (90)
With age that what grows is what one maintains best, the rest florishes, stagnates and dies off.
My inner self turns back to the chaos of before and will remain that way because that is how I am myself.
The straightforward exclusivity of lists and rules I coaxingly hold close to myself like a parallel world, cherishing this like the rail between myself and the abyss called “outside”. (89)

1 comment:

German said...

comming back with a question. Is solitude culture?

or answearing with an other question. what revolution starts after confession is done?

germán scalona